واکاوی عقده فرو خورده ی ایرانیان از حکام منفور سعودی

چرا ایرانی ها از دیوار سفارت عربستان بالا رفتند؟

وقتی مردم احساس کردند که جواب بی حرمتی های مکرر آل سعود توسط مقامات رسمی کشور داده نمی شود، خود جور دولتی ها را کشیدند و واکنش نشان دادند و جایی که احساس غالب شود تقریبا کنترل تبعات رفتارهای ناشی از آن ممکن نخواهد بود.

کد خبر: ۴۴۵۷

تاریخ: ۱۶ دی ۱۳۹۴ - ۱۰:۱۰

بهگزارش«.مدّاح.نیوز.»؛ احساسات ضد عربستانی مردم ایران قدمتی دیرینه دارد؛ اعدام یک زائر ایرانی بیمار در ۱۳۲۲ش، به تیرگی مناسبات دو دولت ایران و سعودی و تحریم 5 ساله حج توسط ایران منجر شد. این ماجرا پس از انقلاب و در حج خونین سال 66 تکرار شد و به دستور امام خمینی ایرانیان تا 3 سال به حج تمتع نرفتند.

سال ۱۳۸۹ وقتی چند تبعه ایرانی در عربستاناعدام شدند؛ آيت‌الله نوري‌همداني از اقدام کشور عربستان به شدت انتقاد کرد و خواستار پيگيري مجدانه اين مسئله شد. همچنین آیت الله مکارم نیز پیش از آن در سال ۸۶ و با ایجاد فشارهای دولت سعودی علیه حاجیان ایرانی و اعمال محدودیت برای آنها تهدی به تحریم حج عمره کرده بود.

حادثه فرودگاه جده، فاجعه منا و این روزها اعدام بی رحمانه شیخ نمر، رهبر شیعیان عربستان، توسط دولت سعودی سبب شد مردم ایران بیش از پیش انزجار خود را از اقدامات این دولت دست نشانده در منطقه غرب آسیا نشان دهند. فروردین 94 بود که خبر حادثه فرودگاه جده فضای رسانه ای کشور را متشنج کرد. دو زائر نوجوان ایرانی که به قصد بازگشت به ایران در فرودگاه جده حضور پیدا کرده بودند، در آخرین بخش بازرسی فرودگاه به بهانه تفتیش مورد قصد شوم دو مامور فاسد فرودگاه قرار گرفتند که پس از آگاه شدن خانواده محترم آنان و برخورد به موقع، این دو مأمور برای انجام اقدام شنیع خود ناکام ماندند.

کمتر از 6 ماه از این حادثه گذشته بود که خبر فاجعه کشتار زائران بیت الله الحرام در زمان انجام اعمال در منا موج عظیمی از نفرت و انزجار را از رژیم منحوس آل سعود را در بین مردمان رقم زد. در آن حادثه تلخ نزدیک به 500 تن از حاجیان ایرانی جان باختند که هنوز تعدادی از آنان شناسایی نشده و مفقود هستند؛ اما در این میان با توجه به عمق این حادثه، واکنشی که توقع می رفت توسط دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران صورت پذیرد اتفاق نیوفتاد و آن طور که باید و شاید انتظار می رفت پاسخی درخور به سران آل سعود داده شود در عمل اتفاق نیوفتاد.

با اعلام خبر اعدام آیت الله نمر، رهبر شیعیان عربستان توسط دولت سعودی موج خشم و انزجار مردم ایران از این اتفاق به حدی بود که در همان شب انتشار خبر اعدام با تجمع در مقابل سفارت عربستان در تهران و ورود عده ای به داخل ساختمان و استفاده از مواد آتش زا سبب تخریب اموال موجود در این ساختمان شد.

این اقدام به لحاظ حقوقی و در عرصه بین المللی هزینه های بسیاری را بر جمهوری اسلامی تحمیل خواهد کرد و بهتر بود این اعتراض حرکتی مدنی و به دور از خشونت و آسیب رسیدگی به این مکان دیپلماتیک می بود؛ اما از سوی دیگر وقتی مردم واکنش دولتی ها را به دو اقدام گذشته چندان اثربخش و منطبق با عمق فاجعه ندیدند با اعلام خبر اعدام شیخ نمر دیگر منتظر پاسخی دیپلماتیک و رسمی نماندند و خود وارد میدان شده و واکنش نشان دادند. به عبارتی وقتی مردم احساس کردند که جواب بی حرمتی های مکرر آل سعود توسط مقامات رسمی کشور داده نمی شود، خود جور دولتی ها را کشیدند و واکنش نشان دادند و جایی که احساس غالب شود تقریبا کنترل تبعات رفتارهای ناشی از آن ممکن نخواهد بود.

اگر دولت به همان اندازه که سریع و ضربتی به حادثه تروریستی فرانسه واکنش نشان داد و این حرکت را محکوم می کرد، در برابر اقدام نابخردانه آل سعود در اعدام شیخ نمر پاسخی دیپلماتیک، درخور و دندان شکن می داد شاید امروز مجبور نبودیم هزینه تخریب مکان دیپلماتیک سعودی ها را بدهیم!